Economische hausses zijn van alle tijden. Nederland maakte in 1637 op twijfelachtige wijze geschiedenis met de allereerste moderne economische bubbel, de tulpenmanie. Sindsdien hebben handel, spoorwegen, vastgoed, en aandelenbeurzen talloze malen tot hausses geleid. Waarom bubbels precies bestaan, is voor veel economen nog steeds een raadsel. Eén verklaring is dat deze onstaan wanneer teveel geld een hele specifieke investering najaagt. Net als in elke andere markt, stuwt de enorme toename in vraag de prijs omhoog.
Bij duurzaam beleggen is dit zeker het geval. Sinds 2005 pompten investeerders meer dan 30 miljard dollar in fondsen die specifiek in duurzame bedrijven beleggen. Tel hierbij de miljarden van individuën, bedrijven, en andere fondsen op, en je komt al snel tot honderd miljard. Dat is een hoop geld voor een sector die eigenlijk nog in de kinderschoenen staat. De totale marktwaarde van de vijftig grootste, beursgenoteerde, duurzame bedrijven was hoger dan dit bedrag, maar niet heel veel hoger. Het is dan ook nauwelijks verbazingwekkend dat de beurskoers van firma’s als zonnecelproducent FirstSolar, batterijenproducent A123, wind turbinefabrikant Vestas of dienstverlener EnerNOC in een paar jaar tijd tot enorme hoogtes gestuwd werden.
In theorie kunnen investeerders overwaarderingen beperken door “short” te gaan – een vorm van beleggen waarbij je kunt profiteren van een daling in de beurskoers. Beleggers die short gaan drukken door hun negatieve beeld de waarde van een overgewaardeerd bedrijf weer omlaag. Maar shorters verdienen ook veel geld als de beurskoersen onverwacht instorten, zoals na de aanslag op het World Trade Center in 2001 of de beurscrash in 2008. Politici bestempelen daarom shorten als onetisch, en leggen soms zelfs restricties op. Gevoelsmatig valt er natuurlijk iets te zeggen voor dit argument. Maar de mogelijke negatieve publiciteit die hoort bij het shorten, schrikt zeker de duurzame investeerders af, met als gevolg dat de bubbel blijft groeien.
Het is niet duidelijk of overheden veel kunnen doen om deze bubbel te voorkomen. Maar de overheid zou de vorming van bubbels in geen geval moeten stimuleren. Op dit moment krijgen Nederlandse beleggers tot meer dan duizend euro per jaar belastingvoordeel wanneer ze groen investeren. Meer geld voor groen klinkt natuurlijk prachtig – maar juist het land van de tulpenmanie zou beter moeten weten.
Bron: Onder de Stolp, Foto: Freefoto.com
door Eelco de Jong
Voor meer opiniestukken over energie en politiek, bezoek de website Onder de Stolp.